Fotopagina PT Cruiser Betuwe Tour 2016

Padvinderen in Bloesemland of Hoe je een tocht voor de Cruiser Club uitzet. (door Ully Neuberger)

Het begin is gemakkelijk: je informeert of er op de gekozen datum andere liefhebbers van plan zijn om een tocht door de boomgaarden te maken en waar die dan gepland is. Vervolgens kijk je waar welke bomen in bloei staan, want ze bloeien niet allemaal op dezelfde tijd. De pruimen en kersenbomen beginnen als eerste, daarna komen de appel- en perenbomen.
Dan raadpleeg je je geheugen en een goede fietskaart om de route op papier uit te zetten. Ook dat valt nog mee, je vult een paar A-4tjes en leunt tevreden achterover. Het begin is gemaakt.
Vervolgens zoek je een partner die bereid is om achter het stuur te kruipen zodat je alle aandacht aan de omgeving kunt schenken en jij je handen vrij hebt om de lijst zo nodig bij te werken.
Het startpunt is belangrijk. Is er genoeg plaats voor de Cruisers? Is er een gelegenheid voor degenen die van ver komen om eerst bij een kopje koffie uit te rusten?
Vervolgens begin je te rijden. Je leest hardop zodat de chauffeur (chauffeuse in dit geval) ook weet waarheen die moet sturen. Al binnen een kwartier blijkt dat de geplande weg niet klopt omdat die op een mysterieuze manier is verlegd.  Doorrijden tot er gekeerd kan worden, de hele weg weer terug en opnieuw beginnen. Dit keer op goed geluk, hopende het volgende punt wèl te bereiken. Ook wegomleggingen gooien roet in het eten, evenals wegen waar geen bloem te zien is. Het moet tenslotte een Bloesemtocht worden en geen rit door groen akkerland, ook al staan de koeien daar nog zo mooi zwart-wit te wezen en lammetjes aandoenlijk door de paardenbloemen huppelen.
Regelmatig werp je en blik op de TomTom om de straatnamen op het lijstje erbij te kunnen zetten want die staan niet allemaal op de (fiets)kaart.
Je houdt de kilometerstand bij en de tijd die nodig is, je let op pittoreske plekjes waar genoeg parkeerruimte is om foto’s te kunnen maken en je vermijdt krappe bochten waar een Cruiser moeite mee kan hebben.
De termen links en rechts blijken af en toe tot verwarring te zorgen. De chauffeuse houdt haar ogen op de weg en houdt andere weggebruikers in de gaten waardoor ze niet altijd even alert is om op tijd de opdrachten uit te voeren. Dus af en toe is de sfeer in de auto wat kriegelig en dan is het goed dat je even pauzeert, onder het mom de plaatselijke horeca te inspecteren zodat je straks de Cruiser-gasten een leuk rustplekje kunt aanbieden.
Het resultaat na die eerste rit is dat de lijst ’s avonds er totaal anders uitziet dan toen de tocht in de ochtend werd begonnen. Je neemt plaats achter de computer en past alles aan, hopende dat de correcties niet tot nog meer verwarring gaan zorgen.
routeVervolgens maak je een paar dagen later een tweede tocht. Dit keer zit jij achter het stuur en is je partner degene die de opdrachten mag geven. Bovengenoemde problemen herhalen zich, zij het in aanzienlijk mindere mate dan de eerste keer. Opnieuw wordt de lijst aangepast, het begint er op te lijken!
Maar de lengte van de tocht baart je zorgen. In je enthousiasme probeerde je te veel moois te laten zien, daar moet wat aan worden gedaan.
Omdat je partner niet beschikbaar is, rijd je een deel van de tocht alleen en schrap je dapper vele kilometers. ’t Kan helaas niet anders.
Het Cruiser weekend komt eraan en voor de zekerheid besluit je de laatste dag alles nog een keer te rijden, opnieuw geholpen door je bijrijder. Stel je voor dat er nieuwe omleidingen bij zijn gekomen en je als aanvoerder van de stoet voor onaangename verrassingen komt te staan.
Zoals de nu onverwacht afgesloten uitrit 33 bij Tiel. Dan moet er een tiental kilometers worden doorgereden en gekeerd, terug naar het laatste goede punt. Ter plaatse uit je geheugen de aanpassingen er in zetten. Gelukkig is dit verder bijna nergens het geval en hoeft de lijst slechts op enkele punten te worden aangepast. Je print die nieuwe lijst, sprint nog snel naar de plaatselijk supermarkt om kopieën te maken en neemt daarna nog een extra borrel op een goede tocht de volgende dag.
Je hebt je best gedaan, aan de voorbereiding hoeft het morgen in ieder geval niet te liggen.


Betuwe Tour 2016 (door Val vanDam)

bt-1Het begon met een gewone druppel
Dat werd een hardere druppel
Die werd een kleine, harde korrel
Dan was het ineens een grote hagelsteen!
Verslag van de winter in Novosibirsk?
Nee, van de wachtplaats bij Heineken in Houten, waar een tiental PT-Cruisers stonden te kleumen, wachtend op het vertrekfluitje.
Om met een zeer bekende Amsterdammer gevat op te merken: Elk nadeel hep se voordeel!  had ook hier het slechte weer een goede bijkomstigheid.
Immers, de Rode Kruisbloesem (wandel)tocht trekt op dat weekend minimaal honderdduizend mensen naar de Betuwe, het weekend daarna, het weekend waar we het hier over hebben, zijn het traditiegetrouw twee keer zoveel: Motorclubs, Veteranenclubs, Cabrioletclubs, Solexclubs, Fietsclubs, Wandelaars, alles en iedereen laat zich dan opvrolijken door Europa’s grootste openlucht bloesembouquet. Met dit weer in het vooruitzicht bleef bijna iedereen nu lekker thuis. En was het voor de PT-Cruiser karavaan lekker rustig. De enige club, die de Cruisers zijn tegengekomen was een groepje zeer dapper voortkeutelende, half verzopen Solexrijders!
bt-2Waarschijnlijk ook met het oog daarop annuleerden drie PT-Cruisers op het laatste moment. Neem ze eens kwalijk!
Alleen hebben ze nu toch wel veel gemist!
Ze misten de stralende glorie van bloeiende pruimen, maar vooral kersen. In alle gedaanten: Statig-oude hoogstammen, meer rommelige halfstammen. Met touwtjes bijeengehouden ouderwetse snoeren. Hautaine, recht naar de zon wijzende cultuurstruiken, als soldaten streng in het gelid langs tractorbrede lanen, waar men, staande op de speciale aanhangers de vruchten kan plukken. En ze misten de nieuwste ontwikkelingen: Hoge, smal gesnoeide snoeren, geleid door stalen kabels gespannen langs betonnen palen, met ingebouwde sproei installaties en automatische sluitende vogelnetten. Zo gekweekt, dat een langskruipende tractor met een speciaal werktuig het fruit er af kan schudden.
Waar die vogelnetten dan wel voor zijn, vraag je je af. Nee, niet om vogels te vangen, maar om ze buiten te houden. Wel eens geprobeerd een kers, nog aan het steeltje zo af te kluiven, dat de pit er keurig schoon aan blijft zitten? Lukt je niet. Spreeuwen, merels draaien er geen vleugel voor om. Heb je problemen met vroeg opstaan ’s morgens? Zet een kersenboom onder je raam. Zeker weten dat je in de kersentijd niet langer slaapt dan een uur of zes, kwart over zes. Gewekt door een horde  ruziënde, krijsende merels en spreeuwen, die feilloos elke rijpe kers weten te vinden en die zeer professioneel te fileren. En daar slaap je echt niet doorheen!
Deze editie van de inmiddels bijna traditie geworden Cruiser Betuwe Tour was, juist met het oog op de te verwachten drukte, wat anders in elkaar gezet.
Vanuit Houten, Utrecht, liep de route langs de Noordkant van de Lek. Slingerende, smalle, links en rechts flink omgroeide wegen hier, prachtige landhuizen, voorname boerderijen. Maar vooral een veelheid van boomgaarden, zoals je in de Betuwe zelf met moeite zult kunnen vinden. En vooral: rust. Eén of twee auto’s, een handjevol wat verdwaalde fietsers. Men gaat hier gewoon niet naar toe. Misschien vinden de bewoners dat helemaal niet erg, de Cruisers in ieder geval ook helemaal niet.
bt-3Je wist soms gewoon niet waar je het eerst naar moest kijken, zo uitbundig veel. Om prachtige plaatjes te kunnen schieten werd dit keer op verschillende, in de routebeschrijving aangegeven punten, gestopt. Ook helemaal nieuw. Hoefde men niet de regen en de kou in, niet verder dus dan een opengedraaid portierraam.
Ook weer heel anders: Alle PT-Cruisers tegelijk op een veerpont, de Lek over, de Betuwe zelf in. Soms met een beetje benauwde blik op een laaggebouwd voorfront, maar op deze moderne pont was ook dat geen enkel probleem, was al uitgeprobeerd door de organisatie.
Natuurlijk verval je met een dergelijke thema-tour onherroepelijk in herhalingen: sommige delen waren al vaker in een tour gebruikt. Er werd dan ook geen enkele klacht gehoord, anders dan dat het wel een beetje lang duurde voor er een plasstop kwam. Het blijft gewoon overweldigend, steeds zie je toch weer iets nieuws.
bt-4Niet minder overweldigend waren de felle buien soms, neerkletterend uit zwarte brokken wolkendrijfijs, afgewisseld met het meest stralende blauw waar ijswitte wolken in ronddartelden als de jonge lammetjes, zoals er onderweg tientallen waren te zien. Waaruit een felle zon de bloesems nog stralender kleurde, en de temperatuur in één, twee minuten van verkillend naar behaaglijk kon stijgen. Onvergelijkelijk schitterend getint, als je daar nu nog geen prachtige prent van kunt schieten, gooi dan je cameraatje of smartphone maar gewoon weg!
Afwisselend was dat merkwaardige stukje Nederland, ingeklemd tussen grote rivieren, het Land van Maas en Waal. Aanmerkelijk anders dan de Betuwe. Weidser, groener, met smallere, maar niet minder slingerende rivierdijken.
Hier konden de Cruisers, na, eindelijk, verlost te zijn op het toilet, koffie gaan drinken in een toepasselijk erg Amerikaans gedoste uitspanning, net op het randje van een aanstormende nieuwe bui. Met veel a-a-ah’s en o-o-oh’s liet men zich trakteren op speciaal gemaakte Cruisin cupcakes.
Je kunt niet zeggen, dat je in de Betuwe bent geweest, als je niet een stuk langs Nederlands mooiste en liefste rivier hebt gelopen of bent gereden, de Linge. Dus ook deze Cruisers toch maar voorzichtig…
Hier bleek weer hoe toepasselijk het gezegde van die Amsterdammer kan zijn: door het slechte weer was het heerlijk rustig, en konden de PT-Cruisers zelfs op de Appeldijk welhaast ongehinderd voortbrommen.
bt-5


bt-6

bt-7

bt-8

bt-9

bt-10

bt-11

bt-12


Fotolinks

John Gortemuller
Aurelle Bosch (Facebook)

Videolink

Marianne van Herk